Politieke beschouwingen 2026
Wat vinden de politieke partijen van de toekomstplannen voor Barneveld?
Waar gaat de gemeente de komende jaren aan werken en geld aan uitgeven? Na de gemeenteraadsverkiezingen aan het begin van dit jaar, is een nieuwe bestuursperiode begonnen. Het college van burgemeester en wethouders presenteert met het Bestuursprogramma 2026-2030 de plannen voor de komende jaren. Hierin staat hoe het college de komende bestuursperiode wil werken aan de opgaven en uitdagingen waar de gemeente Barneveld voor staat. Daarbij gaat het onder meer om onderwerpen als wonen, bereikbaarheid, duurzaamheid, zorg, leefbaarheid, veiligheid en de financiële toekomst van de gemeente. Deze zijn vervolgens uitgewerkt in de Programmabegroting 2027.
Op deze pagina leest u hoe de politieke partijen tegen deze plannen aankijken. De gemeenteraad bespreekt de Bestuursprogramma 2026 2030 en Programmabegroting 2027 tijdens de raadsvergadering op woensdag 11 november 2026. Dan geven de fracties hun visie op de voorstellen van het college en debatteert de raad over de koers van de gemeente voor de komende jaren.
Meer informatie over de vergadering en de documenten zijn de vinden bij de raadsvergadering van 11 november 2026.(Verwijst naar een externe website)
‘Zeker wonen’. Dat was de slogan van de SGP bij de gemeenteraadsverkiezingen. Daarmee wilden we laten zien dat het belangrijk is om, zover mogelijk, voldoende zekerheid te bieden op basisbehoeften zoals een woning, werk, voedsel en veiligheid.
De huidige coalitie koos als motto: ‘Samen bouwen aan een bloeiende en sterke samenleving, met realisme en oog voor elkaar.’ Ook daarin herkennen we het belang van die basisvoorzieningen.
Als SGP zijn we tevreden met het nieuwe college. We zien bestuurders die deskundig, stabiel en daadkrachtig aan het werk zijn gegaan. Die aanpak zien we ook terug in het bestuursprogramma en de programmabegroting.
Het is goed dat er een bestuursprogramma er ligt. Daarmee geeft de gemeenteraad richting aan het college voor de komende jaren. De gekozen koers spreekt ons aan. Er is aandacht voor het op orde houden van de basis én voor nieuwe ontwikkelingen. Daarbij is het college realistisch: niet alles kan tegelijk. Een voorbeeld daarvan is het investeringsplafond van €35 miljoen. Meer investeren zou een te grote druk leggen op de financiële positie van de gemeente. Daarom is een investeringsplafond een goede keuze.
De grote investeringen die de komende jaren op ons afkomen, zijn voor u bedoeld. Het gaat onder meer om woningen, wegen en schoolgebouwen. Het investeringsplafond betekent wel dat andere wensen wellicht moeten wachten of niet kunnen doorgaan. Er zullen dus scherpe keuzes gemaakt moeten worden. Voor de SGP staan daarbij de basisbehoeften van inwoners voorop.
Ook inhoudelijk kunnen wij ons goed vinden in de plannen. De gemeente blijft investeren in voldoende woningen. Er is aandacht voor ondernemers en een sterke economie. Gezinnen en inwoners die ondersteuning nodig hebben, worden gezien. Mantelzorg en oog voor elkaar wordt ook door het college ondersteund en gewaardeerd. Daarnaast wordt stevig ingezet op preventie, zowel in de jeugdzorg als op het gebied van veiligheid. Wij vinden het ook positief dat de Aanpak Veluwe wordt voortgezet. Samen met de agrarische sector en andere betrokkenen wordt gezocht naar oplossingen voor de uitdagingen en onzekerheden van de toekomst. Verder zien we eerste stappen om regels te vereenvoudigen en de dienstverlening aan inwoners verder te verbeteren.
Als SGP zullen we kritisch blijven kijken naar voorstellen die wel wenselijk zijn, maar niet noodzakelijk. Gemeenschapsgeld kan immers maar één keer worden uitgegeven. Voor ons geldt: ambitieus, maar wel realistisch.
‘Zeker wonen’. Dat was onze verkiezingsslogan, gebaseerd op de Bijbel. Uiteindelijk kunnen we pas echt zeker wonen wanneer we leven tot Gods eer en Zijn zegen ontvangen. Dat wensen we u als inwoners, het college, de gemeenteraad en de ambtenaren toe!
Barneveld doet het goed! We zijn een mooie gemeente. We hebben alles in huis, van prachtige natuur tot aan bedrijvige industrieterreinen. We liggen mooi landelijk centraal en hebben een omvang waardoor we er toe doen. Er wordt gekeken naar Barneveld als een succesvolle gemeente, en daar mogen we trots op zijn.
Het is dan wel van (lokaal) belang om dit niet uit handen te geven of te laten versloffen. We zijn nu zo’n vijf maanden onderweg met het nieuwe college. Dat is nog te vroeg om de balans op te maken, maar je mag langzamerhand wel actie verwachten. Wij zijn daar kritisch op. De in juni gemaakte opmerking dat de echte plannen niet eerder dan na de zomer gepresenteerd kunnen worden, begrijpen we. Maar de zomer is voorbij en de plannen liggen er niet. Er is veel tekst geschreven over dat alles zo goed mogelijk moet, en betaalbaar, en zonder onnodige lastenverzwaring, en zonder weg te bezuinigen wat we willen behouden…. Een boek vol open deuren werd ons aangereikt.
Wat wel concreet is, is het maximum van €35 miljoen euro van de jaarinvesteringen. Er staat echter aanzienlijk meer gepland dan er nu financieel uitgevoerd kan worden. Er moet dus gestreept worden. Wat niet uitgevoerd gaat worden, staat nergens genoemd. Dit is slecht verteerbaar. Wat gaat er op de lange baan? Dat kan heel naar uitpakken voor wie zit te wachten op deze investeringen, en dat zijn we allemaal. Ik noem bijvoorbeeld gebouwen voor verenigingen of scholen.
Tijd voor paniek? Ik kan het u niet zeggen. Het college gaat over vier maanden kijken wat nu kan en wat niet. In februari dus, of stellen ze het dan nog een keer uit?
Nog zo’n naar punt waar ik graag de vinger bij leg. We hebben, na behoorlijk veel overlast, eindelijk het wegonderhoud op orde. Dat heet “op basisniveau”. We lezen nu in de plannen van dit college dat we dit niet gaan vasthouden. We gaan terug naar “zo goed mogelijk”, dat is op korte termijn namelijk goedkoper. Landelijk zien en voelen we dagelijks wat het betekent als je je wegen niet onderhoudt. Het kost op termijn veel meer, zowel in geld als in ergernis. Goed onderhoud kost veel geld, maar onze kinderen zullen ons dankbaar zijn.
Zo is er het nodige wat beter kan. Lokaal Belang zal dit kritisch voor u blijven volgen en proberen te verbeteren.
Ambitie hebben is een goede eigenschap. Het is de drijfveer om het morgen weer een stukje beter te doen dan vandaag. Als mensen willen we vooruit, we willen iets meer. Het is echter ook een menselijke valkuil. Door enkel vooruit te kijken, vergeten we wat we al hebben, wat we al voor elkaar hebben gekregen. En door steeds maar meer te willen, maak je soms per ongeluk stuk wat je al hebt.
Met de ambitie van onze gemeente om naar 80.000 inwoners te gaan in 2040, dreigt hetzelfde te gebeuren. Het college heeft de plannen met het bijbehorende kostenplaatje globaal in kaart gebracht, en ze blijken nu al onbetaalbaar. De bekende bestuurlijke reflex komt dan snel naar voren: hand op de knip! Het college stelt voor om niet meer dan 35 miljoen per jaar te investeren. Maar de onderliggende ambitie? Die blijft.
Zo gebeuren er ongelukken. Door een investeringsplafond in te stellen, en tegelijkertijd je groeiambitie ongewijzigd te laten, komen onze voorzieningen onder druk. Want als de investeringen in je voorzieningen niet voldoende zijn, loopt het vast. U als inwoner kunt dit nu al merken, in de files op onze wegen, in de natuur die onder druk staat, in de overvolle klaslokalen of wanneer je als ondernemer de volgende stap wilt zetten met je bedrijf, maar er geen vierkante meter meer over is.
Pro’98 heeft wat dat betreft een duidelijk standpunt: we kunnen als gemeente alleen groeien als ook onze voorzieningen meegroeien, want dat is wat onze gemeente een fijn thuis maakt. Voldoende schoolruimte, ruimte om te ondernemen, goede en bereikbare speeltuintjes voor de kinderen, sportverenigingen zonder wachtlijsten en faciliteiten die er netjes bijstaan, een bruisende culturele sector die mensen met elkaar verbindt, vrijwilligers die evenementen organiseren, een theater waar steeds meer inwoners een mooi avondje uit kunnen hebben en lokale verenigingen laten zien wat ze kunnen. Dat is waar de politiek keuzes moet maken. Onze gemeente is meer dan alleen beton, steen en staal. We moeten niet alleen doelen halen, maar de leefbaarheid van onze gemeente waarborgen. Dat is waar Pro’98 voor kiest. Het college heeft deze keuzes jammer genoeg nog niet gemaakt.
Het bestuursprogramma, een nieuw onderdeel in de Barneveldse politiek. Beetje onwennig, maar ook benieuwd naar het potentieel. ChristenUnie Barneveld vindt dit bestuursprogramma een mooie kapstok voor de komende vier jaar. Een periode waarin het maken van scherpe keuzes onvermijdelijk is, gezien de groei van Barneveld én de financiele situatie. Het gaat echt ergens om. Uitvoering, realisme, preventie en samenredzaamheid zijn mooie zaken. Tegelijkertijd moeten we altijd voor ogen houden waar we het voor doen: de Barnevelde samenleving. Duidelijke keuzes maken die soms pijn doen, maar er wel voor zorgen dat niemand buitengesloten wordt en iedereen mee kan blijven doen in onze prachtige gemeente.
‘Samen bouwen aan een bloeiende en sterke samenleving’. Dit is de titel van het coalitieakkoord. We zien dat het bestuursprogramma gefundeerd is op deze uitspraak en ambitie. Als ChristenUnie Barneveld vinden we dat ieder mens ertoe doet. Iedereen moet gezien en gehoord worden en iedereen moet mee kunnen doen in de samenleving. Daarom willen we graag drie punten uitlichten die wat ons betreft extra aandacht vragen in het bestuursprogramma.
Het eerste punt gaat over meer inzet op collectieve voorzieningen. Het is ongelofelijk belangrijk om onderlinge verbondenheid, steun en het omzien naar elkaar te versterken. Hiervoor zal ChristenUnie Barneveld blijven opkomen. Alles wat onze bloeiende en sterke samenleving kan, moet uit de samenlevingskracht zelf komen. En op plekken waar dit niet lukt springt de gemeente in. Meer samenleving, minder gemeente. In die visie speelt de gemeente wel een duidelijk faciliterende rol.
Het tweede punt is de woningbouw. We zien dat er grote stappen worden gezet en dat de woningbouw in onze gemeente niet stilvalt. Echter, we zien ook dat het moeilijk blijft om voldoende te bouwen voor sociale huur, jongeren (starters) en senioren. Komende tijd zullen wij onze aandacht richten op deze groepen. Meer regie voor de markt, zodat plannen sneller tot uitvoering overgaan. Daarnaast willen we breder kijken dan alleen de economische haalbaarheid van woningplannen en ook de maatschappelijke meerwaarde laten meewegen.
Derde punt is de verkeers(on)veiligheid op onze Barneveldse wegen. De blijvende uitdagingen op het gebied van middelengebruik in het verkeer, aandacht voor veilige fietsverbindingen en duurzame bereikbaarheid voor al onze inwoners. Deze uitdagingen vragen om een stevige houding in preventie, handhaving en ambitie.
Samen bouwen aan een bloeiende en sterke samenleving. ChristenUnie Barneveld wil dat doen vanuit de diepe overtuiging: God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf.
Een woning vinden in je eigen dorp. Een vereniging waar je welkom bent. Hulp dichtbij als het tegenzit. Daar moet gemeentelijk beleid voor het CDA over gaan. Het bestuursprogramma en de begroting voor 2027 krijgen pas betekenis als inwoners er iets van merken.
Als reactie op de begroting voor vorig jaar vroegen wij om maatschappelijke zuurstof. Die overtuiging blijft: de kracht van Barneveld zit in mensen die verantwoordelijkheid nemen voor elkaar. Vrijwilligers, mantelzorgers, verenigingen, kerken en ondernemers maken onze dorpen sterk. Geef ze het vertrouwen en de ruimte voor eigen initiatief en verminder onnodige regels. En zorg dat wie hulp nodig heeft, kan rekenen op de gemeente.
Het nieuwe bestuursprogramma biedt daarvoor aanknopingspunten. Denk aan jongerenwerk op school en in de wijk, ondersteuning bij inwonersinitiatieven en Welzijn op Recept: mensen helpen via ontmoeting, sport of vrijwilligerswerk. Ook de aandacht voor gezond digitaal opgroeien spreekt ons aan. Zo kunnen we eenzaamheid tegengaan en problemen eerder signaleren. Nu komt het aan op uitvoering: wat merken inwoners hiervan en wanneer?
Dat geldt ook voor woningbouw. Jongeren willen hier hun toekomst opbouwen en ouderen zoeken een passende woning. Bouwen vraagt tegelijk om uitbreiding van scholen, veilige wegen, groen en plekken om elkaar te ontmoeten. Zo groeien onze dorpen met behoud van hun eigen karakter.
Daar hoort een eerlijk financieel verhaal bij. De begroting voorziet voor 2027 en 2028 tekorten. Ook begrenst de gemeente de investeringen. Dat vraagt om keuzes: wat doen we eerst en wat kan wachten? Het CDA beoordeelt die keuzes op wat ze betekenen voor inwoners. We letten op betaalbare woonlasten, noodzakelijke voorzieningen en een verantwoorde schuld. Ook vinden wij dat de gemeente kritisch naar de eigen uitgaven moet blijven kijken.
Onze inzet is helder: plannen waarmaken, gemeenschappen versterken en zorgvuldig omgaan met het geld. Samen bouwen we aan sterke dorpen, waar mensen zich thuis voelen en naar elkaar omzien.
Groei is een superkracht. Het maakt meer woningen, banen en goede voorzieningen mogelijk. Wij geloven in een Barneveld waar mensen hun dromen waarmaken, ondernemers ruimte krijgen en hard werken loont. Maar bij het lezen van het bestuursprogramma en de begroting vragen wij ons af: wat willen we eigenlijk laten groeien?
Inwoners maken zich zorgen over stijgende prijzen, hogere belastingen en een dichtslibbend wegennet. En wat doet dit college? Naast een aantal mooie ambities groeien ook de gemeentelijke belastingen, het aantal beleidsplannen en de gemeentelijke organisatie. Hoe past dat bij ‘meer zelf en samen, minder gemeente’?
Wij geloven in groei die inwoners verder helpt. Een grotere koek betekent meer geld in de portemonnee en voor belangrijke voorzieningen. Daarvoor zijn een sterke lokale economie én een zuinige, slagvaardige overheid nodig. Geen beleid om het beleid, maar doen wat nodig is. Geen alsmaar hogere lasten, maar zorgvuldig omgaan met belastinggeld.
De ambitie om de komende vier jaar 2.400 woningen te realiseren is een stap in de goede richting. Nu moeten die woningen er ook echt komen. Wij willen meer ruimte voor ondernemers, voldoende parkeerplaatsen en vaart achter de Oostelijke Rondweg, met tenminste de start van de aanleg in deze bestuursperiode. En in een groeiend Voorthuizen hoort ook openbaar basisonderwijs thuis.
Goede plannen krijgen onze steun. Tegelijk blijven we kritisch op hogere lasten, meer bureaucratie en een grotere overheid zonder zichtbaar resultaat. Want uiteindelijk telt wat inwoners merken: betaalbaar wonen, werk, bereikbaarheid, goede voorzieningen én een financieel gezonde gemeente.
Goede groei betekent niet een grotere overheid, maar een sterker Barneveld. Daar zetten wij ons constructief en kritisch voor in. Met lef, vertrouwen en optimisme. Want Barneveld verdient het!
Als je de begroting en het nieuwe Bestuursprogramma op elkaar stapelt, heb je een flinke verhoging om op te staan. Ik hoor wel eens dat andere partijen mopperen dat plannen nog "weinig concreet" zijn, of zich grote zorgen maken over het investeringsplafond van 35 miljoen euro. Wij als BBB kijken liever naar de feiten: er zijn heldere tijdlijnen uitgezet waarbinnen we zaken gaan realiseren. Tijdens de consultatie is er écht geluisterd; onze no-nonsense signatuur zien we duidelijk terug.
Neem ons buitengebied. In de plannen voor de 'Aanpak Veluwe' wordt de agrarische ondernemer eindelijk weer centraal gezet. Boeren zijn niet het probleem, zij zijn de dragers van ons landschap. Een absolute overwinning is de belofte dat er geen 'gemeentelijke koppen' op beleid komen. Dus geen extra Barneveldse regeltjes bovenop de toch al complexe landelijke wetgeving. We geven de boer weer ruimte, met maatwerk in plaats van krimp.
Prachtige woorden op papier, maar wij zijn niet van gisteren. We gaan er scherp op toezien of deze beloftes in de praktijk ook écht leiden tot rust en perspectief op het erf.
Datzelfde nuchtere verstand zien we in de dorpen. Zo is er eindelijk aandacht voor een dossier dat al jaren voortsleept: de Oostelijke Rondweg. We weten dat de schep voorlopig nog niet de grond in gaat, maar de weg vooruit is ingeslagen! Ook onze inzet voor minder regeldruk, een 'ja, tenzij'-houding en een veilige, centrale speelplek voor jong en oud, zien we terug.
Toch blijven we waakzaam. Waar we zeer kritisch op zijn, is de groei van de eigen gemeentelijke organisatie. Er vliegen miljoenen uit naar de interne bedrijfsvoering, waaronder een tijdelijke injectie van een half miljoen per jaar puur voor 'organisatieontwikkeling'. De overheid is er voor de inwoner, niet om zichzelf in stand te houden.
Diezelfde kritische blik houden we op het grote financiële plaatje. Ondanks het investeringsplafond schiet de netto schuldquote de komende jaren naar 144%. Dat blijft voor ons een felrood knipperend waarschuwingslampje. Ook bij de jeugdzorg rijzen de kosten de pan uit; besparingen worden niet gehaald, maar de onhaalbare taakstelling blijft vrolijk in de boeken staan. We rekenen onszelf structureel rijk, terwijl de begroting dit jaar gered wordt door een incidentele zak geld van het Rijk voor woningbouw.
Kortom: we zaaien momenteel prachtige plannen, maar we moeten de financiële oogst wel realistisch blijven inschatten. Laten we de stal eerst opruimen voordat we een nieuwe bouwen. Alleen zo houden we Barneveld boer- en burgervriendelijk!